Εκκλησιαστικά, Επικαιρότητα

Από το Είναι στο Ὄντως Ὄν.

ΕΝ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙ.

Από το Είναι στο Ὄντως Ὄν: Η ανθρώπινη ύπαρξη και η τεχνολογική αυτονομία υπό το πρίσμα της Ορθόδοξης Οντολογίας.

Ο τίτλος μας μπορεί να αποτελέσει τον άξονα μιας ολοκληρωμένης διεπιστημονικής μελέτης, στην οποία η τεχνολογία δεν θα εξετάζεται απομονωμένα, αλλά σε σχέση με το βαθύτερο ερώτημα της ανθρώπινης υπάρξεως.
———
✓Φιλοσοφική και θεολογική προσέγγιση,
✓Ο άνθρωπος ως πρόσωπο: Ελευθερία, συνείδηση και σχέση με τον Θεό.

✓Ψυχολογική και κοινωνιολογική διάσταση: Εξάρτηση, αβεβαιότητα και μεταβολή των ανθρώπινων σχέσεων.
_____

Στην Αγία Γραφή, ο Θεός αποκαλύπτεται στον Μωυσή:
«Ἐγώ εἰμι ὁ Ὤν».

Η Πατερική θεολογία δεν περιορίζει τον Θεό σε έναν φιλοσοφικό ορισμό του Είναι.

Ο κτιστός άνθρωπος δεν είναι αυτοΰπαρκτος. Η ύπαρξή του είναι δωρεά του Θεού.

Ο Άγιος Γρηγόριος διατύπωσε και υπερασπίστηκε τη διάκριση μεταξύ:
Θείας ουσίας, η οποία παραμένει απρόσιτη και αμέθεκτη καιακτίστων θείων ενεργειών, στις οποίες μπορεί να μετέχει ο άνθρωπος.

Στην Ορθόδοξη θεολογία, ο Θεός δεν είναι ένα ον ανάμεσα στα άλλα. Είναι το “όντως Ων.

“Ο θεμελιωτής της σύχρονης κοινωνιολογίας Μαξ Βέμπερ ασχολήθηκε με ένα σημαντικό ερώτημα:
Πώς οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, οι ηθικές αξίες και οι κοινωνικές αντιλήψεις επηρεάζουν τη συμπεριφορά των ανθρώπων και τη διαμόρφωση της κοινωνίας;

Ο Γερμανός φιλόσοφος Μάρτιν Χάιντεγγερ διατύπωσε τις έννοιες οντολογία και οντικότητα.
Το φιλοσοφικό «Είναι» από το θεολογικό «Ὄντως Ὄν» της βιβλικής και πατερικής παραδόσεως δεν αποτελούν ταυτόσημες έννοιες.

Σους λόγους των όντων αναφέρθηκαν οι νηπτικοί άγιοι Πατέρες.

Ο Βέμπερ εξετάζει τη θρησκεία ως κοινωνικό φαινόμενο.

Ο βιωματικός θεολόγος, εξετάζει τη θρησκεία και ως σχέση του ανθρώπου με τον Θεό.

Διακρίνει και τα βαθύτερα κίνητρα του θρησκευόμενου.

Ο κοινωνικός μιμητισμός ενισχύει τον Χριστιανικό ηθικισμό.
Ένας άνθρωπος πηγαίνει στην Εκκλησία.
Πηγαίνει από αγάπη προς τον Θεό;
Από συνήθεια;
Από κοινωνική υποχρέωση;
Για να αποκτήσει καλή φήμη;

Ο κοινωνιολόγος μπορεί να εξετάσει τα θρησκευτικά κοινωνικά κίνητρα σε σχέση με την κοινωνία και την κοινωνικότητα.

Ο Θεολόγος κυρίως ξετάζει πίστη, μετάνοια και αγάπη.

Ο Χριστιανός κοινωνιολόγος μπορεί να αποφανθεί για την αλήθεια της θείας Αποκαλύψεως ,αν δεν έχει τις ανάλογες εμπειρίες;

Ο Άγιος Μάξιμος αναφέρεται στους λόγους των όντων, οι οποίοι έχουν την αρχή τους στον έναν Λόγο του Θεού.
Οι λόγοι των όντων δεν είναι απλώς οι επιστημονικές περιγραφές των πραγμάτων. Εκφράζουν τις θείες δημιουργικές βουλές και τα νοήματα σύμφωνα με τα οποία δημιουργήθηκαν τα όντα.
Έτσι, η δημιουργία δεν είναι ένα άτακτο σύνολο πραγμάτων, αλλά έχει θεία αναφορά και προορισμό.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη:
Είναι ανθρώπινο τεχνούργημα.
Ανήκει στην κτιστή πραγματικότητα.
Επεξεργάζεται πληροφορίες.
Μπορεί να συμβάλει στην επιστημονική έρευνα.
Δεν αποτελεί πηγή της αλήθειας ούτε υποκατάστατο της ανθρώπινης πνευματικής ζωής.
Μπορεί να μελετήσει τους λόγους των όντων όπως αυτοί παρουσιάζονται στην πατερική γραμματεία. Δεν σημαίνει όμως ότι αποκτά την εμπειρία της θεωρίας τους.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (Τ.Ν.) δεν είναι απλώς ένας αλγόριθμος, αλλά ένα τεχνολογικό σύστημα που βασίζεται σε αλγορίθμους, μαθηματικά μοντέλα και υπολογιστικές διαδικασίες.

Ας διακρίνουμε τρεις έννοιες:
Αλγόριθμος: Μια συγκεκριμένη ακολουθία κανόνων και βημάτων για την επίλυση ενός προβλήματος.

Μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης: Ένα εκπαιδευμένο μαθηματικό σύστημα που εντοπίζει πρότυπα και παράγει αποτελέσματα.

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ο ευρύτερος τεχνολογικός τομέας που περιλαμβάνει μοντέλα, αλγορίθμους, δεδομένα και υπολογιστικά συστήματα.

Όταν μιλάμε για «απελευθέρωση της Τεχνητής Νοημοσύνης», πρέπει να προσδιορίσουμε τι ακριβώς απελευθερώνεται.
Θα μπορούσαμε να θέσουμε το εξής ερώτημα:
Μπορεί ένας αλγόριθμος να απελευθερωθεί από τον άνθρωπο, όταν η ίδια η ύπαρξη και η λειτουργία του προϋποθέτουν ανθρώπινη δημιουργία, δεδομένα και υπολογιστική υποδομή;
Αυτό είναι ένα εξαιρετικό σημείο εκκινήσεως για τη συζήτησή μας περί τεχνολογικής αυτονομίας και Ορθόδοξης Οντολογίας.

Ο σύγχρονος μετανθρωπισμός, μέσα από την επιδίωξη της τεχνολογικής υπερβάσεως των βιολογικών περιορισμών του ανθρώπου, θέτει θεμελιώδη ερωτήματα περί της ανθρώπινης ταυτότητας, της ελευθερίας και της ηθικής ευθύνης.
Όταν η τεχνολογική ισχύς αποσυνδέεται από την ηθική συνείδηση και την πνευματική καλλιέργεια, ελλοχεύει ο κίνδυνος της απανθρωποποιήσεως. Η ανθρωπότητα ενδέχεται να εισέλθει σε ένα περιβάλλον πολυδιάστατης αβεβαιότητας, με σοβαρές ψυχολογικές, κοινωνικές και υπαρξιακές επιπτώσεις.
Μέσα σε αυτό το σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι, η Ορθόδοξη θεολογία προβάλλει μια διαφορετική αντίληψη περί ελευθερίας: όχι ως απεριόριστη αυτονομία, αλλά ως θεραπεία της ανθρώπινης υπάρξεως και κοινωνία με τον Θεό.
Η θεία Χάρις δεν αποτελεί τεχνολογικό αντίβαρο ούτε ψυχολογικό μηχανισμό ανακουφίσεως. Αποτελεί, κατά την πίστη της Εκκλησίας, τη δυνατότητα μεταμορφώσεως του ανθρώπου και απελευθερώσεώς του από την αμαρτία

Μήπως ο άνθρωπος, επιδιώκοντας να υπερβεί τα βιολογικά όριά του μέσω της τεχνολογίας, κινδυνεύει να απολέσει την επίγνωση της πνευματικής του ταυτότητας και του αληθινού προορισμού του;

Ποιός θα βάλει το φρένο;

Μόνο ο Θεός!

Ισαάκ Αγιορείτης μοναχός.
——–+
Περιμένω τις σκέψεις σας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *